Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

θα σου ζητησω συγνωμη που σε μεγαλωσα εδω...



Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν
Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά...

.......θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
κι απτην Ομόνοια να πετάν δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό

7 σχόλια:

Roadartist είπε...

Φοβερός ο Αλκίνοος και το τραγούδι!
Καλό βράδυ :)

Νηφάλια Μέθη είπε...

καληνυχτα Roadartist μου..!

σ ευχαριστω που περασες :)

ξωτικό είπε...

Mια γλυκιά καληνύχτα ένα κράτημα χεριού.Είμαι εδώ ακόμα και χωρίς λόγια.....

Ανώνυμος είπε...

Πραγματικά το Τραγούδι τα Λέει Όλα.

logia είπε...

καλημέρα και καλό μήνα
τόσο επίκαιρο
και τι καλλιτέχνης με ήθος ο Αλκίνοος
πόσο ξεχωριστός
ελπίζω ακόμη...

ruth_less είπε...

Πόσο επίκαιρο δυστυχώς. Ένα από τα πολλά όμορφα τραγούδια του Αλκινοου. Είχα την τύχη να τον απολαύσω τελευταία στη Λευκωσία... σεμνός και αληθινός όπως πάντα.

Καλό ξημέρωμα Νηφάλια Μέθη μου!

Άστρια είπε...

πόσο επίκαιρη η επιλογή σου..

καλό βραδάκι, καλή εβδομάδα!
Να προσέχεις
Σε φιλώ:)