Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011


3 σχόλια:

επαφή είπε...

Φευγουν καραβια στο γιαλο.. κ εγω τους γνεφω στο καλο κ εγω τους γνεφω στο καλο... αυτο μου θυμισε η ζωγραφια σου.. μερικες φορες αναρωτιεμαι πως γινεται να κρυβεις ενα τοσο τρυφερο παιδι μεσα σου,σε τουτο των κοσμο που ζουμε..οσο για για την ζωγραφια δεν υπαρχουν λογια απλα μια προταση? να κανουμε μια εκθεση ζωγραφικης..σε φιλω κ να προσεχεις το παιδι που ειναι μεσα σου..

Άστρια είπε...

Καρδούλες στο πέλαγος και χάρτινα καραβάκια ...σσσ... εδώ μιλάει η αγάπη!:)

πανέμορφο, παραμυθένιο!

φιλάκια πολλά, καλή εβδομάδα Νηφάλια Μέθη μου.

logia είπε...

τι ωραία να ψαρεύουμε καρδιές στη θάλασσα της αγάπης

την καλημέρα μου