Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008

στιγμουλες νοσοκομείου..

Καναμέ επισκεψη,όλοι μαζεμένοι,ο επιμελητης,οι ειδικευομενοι
οι φοιτητες...συζητησεις..Καποια στιγμη μια γιαγια απ την ακρη
με φωναζε και μου εγνεφε να παω κοντα της,κάτι ήθελε..
θα ρθω σε λίγο είπα με τα χειλη και γυρισα προς τους υπολοιπους

μετά απο λίγο πάλι η γιαγια εγνεφε...
πάλι εγνεψα πίσω πως θα παω μετά..σε λίγο!

τελειωσε η επισκεψη μετα απο αρκετη ωρα,πηγα να κανω οτι ειχαμε πει
με τον επιμελητη,μετά μαθημα...ξεχασα εντελως την κυρα Ευαγγελια.

Την θυμηθηκα οταν πια ημουν σπιτι,ήταν Παρασκευη

Θα παω τη Δευτερα λίγο πιο νωρις να καθισω να μιλησουμε...
και πραγματι τη Δευτερα θυμομουν και ημουν στο νοσοκομειο
νωρίτερα.Πηγα κατευθειαν στο θαλαμό της, με ενα χαμόγελο,
εκει στο κρεβατακι της δυο νοσηλευτριες άλλαζαν σεντονια.

-Πεθανε σημερα τα ξημερωματα η γιαγια...

Σταθηκα αμηχανα να κοιτω τα καθαρα σεντόνια,που να πηγαινα?
Δικός της εκεινος ο χρόνος..
κατεβηκα κάτω στο εκκλησακι και αναψα ένα κεράκι..

Παλι ξεγελάστηκα πως έχω το επόμενο λεπτο...κι ουτε την επόμενη
ανάσα μου δεν ορίζω..

Ετσι τις Παρασκευες αθελα ή μη θυμαμαι καμια φορα την κυρα Ευαγγελια,
αν και περασε ενας χρόνος και κάτι απο τότε,
την ευχαριστω και την χαιρετω ...



κανει τις στιγμούλες του ΤΩΡΑ πολύτιμες και πανεμορφες...

και καθε τικ τρεξιμο να προλαβουμε το σ αγαπω!
Posted by Picasa

12 σχόλια:

Βασιλική Ν. είπε...

Αμηχανία μπροστά στην αλήθεια που δεν πρόλαβες... μα λέω πως κάποια στιγμή θα στο πει η γιαγιά αυτό που ήθελε... και λέω ακόμα πως στο φως του κεριού που άναψες κάτι από την συνομιλία σας γράφτηκε μέσα σου..
Καληνύχτα!

π. Λιβυος είπε...

H αλήθεια της ζωή μας ξεδιπλώνεται πολλές φορές μεσα σε τέτοια γεγονότα. Διακρίνουμε τα όρια, το χώρο τον χρόνο που μας κυκλώνει.
Που θα πάει όμως θα έρθει η στιγμή που θα ντυθούμε το εν ετέρα μορφή είναι μας...........

Την αγάπη μου και την Καλημέρα μου!!!!

ερΑσιτεχνης ανθρωπος είπε...

..apo kati stigmes san kai auti pou mas periegrapses tarakouniesai kai diapistwneis pws eisai akoma zwntanos...

Sygklonistiko!

kalo apogeuma,
filia!

Ηλιογράφος είπε...

πιστεύουμε ότι τις στιγμές θα τις έχουμε πάντα με το μέρος μας συνειδητοποιούμε όμως τη μοναδικότητά τους όταν οι περιστάσεις το διαψεύδουν..........ανθρώπινο πολύ ανθρώπινο

Άστρια είπε...

Πόση αλήθεια για το πολύτιμο Τώρα, για τον αδυσώπητο χρόνο και τις δικές μας αναβολές, χάνοντας την ευκαιρία να προσφέρουμε αυτό που θα θέλαμε σε κάποιον που μας έχει ανάγκη.

Καλό βράδυ:)) :))

Βίκυ είπε...

Και στη ζωή τίποτα τυχαίο και το πιο ευλογημένο αυτό της στιγμής... Ας καίει μόνο το κερί στην αγάπη...

Καλή Κυριακή!

Νηφάλια Μέθη είπε...

βασιλικη μου μακάρι!
πολύ αισιοδοξο αυτο που αφησες...
μου θυμισες το παραμυθι,αν τ αγαπάς ξανάρχονται!

σ ευχαριστω,να σαι καλά
και καλό μας βραδάκι!

Νηφάλια Μέθη είπε...

π.Λιβυε,

...με την ελπιδα εκεινης της στιγμής μες την Αγάπη Του

σ ευχαριστω πολύ!

την ευχή σου

Νηφάλια Μέθη είπε...

"ερασιτέχνη Ανθρωπε"

εχεις δικοι πως εκτιμουμε τις ανασες μας με τετοια γεγονοτα..σαν μαθηματα ειναι αυτες οι στιγμες..

να σαι καλά! γεμάτη χρωματα και εικόνες!
καλό μας βραδάκι

Νηφάλια Μέθη είπε...

ηλιογράφε,

καμια φορα εχω την αισθηση πως όλες οι στιγμες ειναι με το μερος μας εστω και αν δεν το βλεπουμε παντα...πως ειναι ολα για το καλο μας..το αιωνιο καλο μας!

να σαι καλά!
ευχες για εμπνευση και δημιουργιες!

Νηφάλια Μέθη είπε...

αστρια μου,

"παρον λες το -πα- χανεται στο παρελθον και το -ρον- μας περιμενει στο μελλον"

περιεργο μέτρο ο χρονος και το Τωρα μας...καμια φορα λες και ειναι ολα μαζεμενα στο εδω να φτιαχνουμε το μετα..

καλο μας βραδάκι! να σαι καλα

και σ ευχαριστω πολύ!

Νηφάλια Μέθη είπε...

βικυ μου...

ας καιει μόνο το κερι στην αγάπη,
να φωτιζει τα προσωπα μας
να χαιρονται οι ψυχες...

την αγάπη μου!

...ευχαριστω